Nie lubię niedziel... W ogóle nie lubię weekendów, bo wtedy bardziej niż zwykle nie mogę się wyspać, a przez cały dzień panuje w domu totalny chaos. Ostatnio w ogóle nie mogę jakoś zapanować nad tym chaosem. Nie mam na nic ochoty. Do niczego nie mogę się zmobilizować i dużo śpię. Ciągle brak mi snu. Mam tyły w czytaniu i w pisaniu. We wszystkim. Wszystkiego mam dość. Wstaję rano i nie mogę doczekać się wieczora, żebym znowu mogła się położyć... Kolejny kryzys mnie dopadł, tak, na to wygląda. Moją uwagę rozprasza byle co. Nawet muzyka nie sprawia mi specjalnej radości. Doskwiera mi za to nieustanny smutek. Dawno się tak nie czułam. Chciałabym to przelać na Worda, złapać znów wenę, ale ona nie przychodzi. Wracaj weno, wracaj, wracaj!!!! A ja czekam, czekam i nic. Brak weny to dla autora straszna katusza. Ciężko jest, gdy nie idzie. W dodatku dziś dzieci były wyjątkowo dożarte. Nie da się myśleć, gdy wokół taki rozgardiasz. Dziewczyny biły się, kłóciły, krzyczały i latały po mieszka...