Posty

Wyświetlanie postów z październik, 2014

Mam dość tej huśtawki nastrójów... Merdeeeeee!!!!!!!!!!

Ostatnio nie czuje żadnych pozytywnych emocji. Przepełnia mnie złość. Dlaczego???? Bo czuje jak czas nieubłaganie przecieka mi przez palce - ciągle mi go brakuje  na wszystko, bo jestem ciągle niewyspana i nic nie układa mi się tak jak bym chciała. Jedyne co mi teraz dobrze wychodzi to pisanie, ponieważ mogę przez nie wyładować swoją frustrację i gniew, które we mnie są. Ostatnio znowu któś pojechał do Paryża a ja nie mogłam... Takie atrakcje ominają mnie szerokim łukiem. Mogę się tylko oblizać, oglądać czyjeś zdjęcia i pomarzyć sobie że tam jestem. Siedzę w tym śmierdzącym Krakowie i szczerze mówiąc mam go dość. Mam ochotę gryźć i kopać. Czuje się  teraz tak jakbym była uwięziona w złotej klatce. Najgorsze są weekendy, wtedy jestem najbardziej wykończona. Dzięci wydzierają mi się za uchem, stale coś jest nie tak. Biją się na okrągło, skarżą jedno na drugie, a ja mam tylko jedną głowę i dwie ręce, żeby to ogarnać. Głowę mam od tego...

Co u mnie na fazie? Zobaczcie i posłuchajcie...

Obraz
Tego faceta uwielbiam słuchać odkąd odszedł z Take That... Oczywiście mowa o Robercie Williamsie. A za tą piosenkę kocham go najbardziej na świecie... Cudowny głos niesamowitego wrażliwca, którego odkryłam w nim niedawno... Nazbyt za późno... :(                                                    "... I just wanna feel real love..."   To wykonanie My way w jego wykonaniu mnie powaliło totalnie Jeszcze to jego Mum that's your song I'm singing, I love You....     Niesamowite... szyk elegancja i styl...       Kocham tą piosenkę. Tak się cieszę że w koncu się pogodzili i normalnie rozmawiają ze sobą. Ten utwór do świetny dowód na to, że mężczyźni potrzebują czasu na to...

Jest wena jest i spokój w głowie...

Wybaczcie brak postów, ale ostatnio zajęłam się pisaniem książki. Korzystam póki mam wene. Zerwałam przez to kilka nocek i ledwie żyje, ale idzie do przodu i to najważniejsze. Poza tym skończyłam oglądać 2 sezon House of cards. Wciągnęło mnie niesamowicie. Kevin Spacey to mistrz a fabuła serialu istny majstersztyk. Nie powiem jak się skończyło, ale powiem że wiedziałam że tak się skończy. Jak na serial o tematyce politycznej jest niezwykle ciekawy, bo ogólnie polityki nie nawidzę i nie wnikam w nią. Szkoda nerwów. Obsada jest genialna, wręcz idealnie dobrana. Nic dodać nic ująć. Jestem pod wielkim wrażeniem, naprawdę. Nie będę ukrywać, że zaczęłam oglądać serial ze względu na Kevina Spacey. To jeden z moich najukochańszych aktorów amerykańskich i zarazem nielicznych, którzy do dzisiaj trzymają fason. Śmiało można im dawać takie role, bo potrafią sprostać każdemu zadaniu. Do tego grona zaliczam jeszcze : Roberta de Niro, Ala Pacino, Toma Hanksa, Robina Williamsa, Jacka Nicolsona, B...